Przez Dolinę Lejową

Dolina tamie należy do najciekawszych, na szlaku wiodącym jej dnem rzadko więc widuje się turystów. Obecnie jedną z jej atrakcji zaczyna być zachowane tu pasterstwo. Długość szlaku 3,5 km (z Kir 5 km), różnica wzniesień 200 m —1.10 godz. (-J.55 min.). Zn. żółte. Szlak znakowany żółto zaczyna się na skraju polany Biały Potok 39a u wylotu Doi. Lejowej (z Kir d. 27a — 20 min.). Wchodzi on obok Lejowego Potoku w skalną bramkę, zw. przez górali Między Ściany i zbudowaną z piaszczystych wapieni numulitowych. Dno doliny wznosi się łagodnie, a potok płynie nim prawie bez wcięcia w teren. Dol. Lejowa jest największą z polskich dolin reglowych — ma 5 km2 powierzchni i prawie 5 km długości, sięgając pod wsch. grzbiet Kominiarskiego Wierchu (ok. 1750 m). Nazwę wzięła od dawnych właścicieli — sołtysów Lejów z Podczerwonego. Jej obszar dzieli się między 2 hale: Lejowiec (część pn.) i Kominy Tyłkowe (część pd.), należące obecnie do górali z Dzianisza, Cichego i Podczerwonego. Kiedyś czynne w niej były kopalnie i mały ośrodek hutniczy. 0,7 km polanka Rówienka (950 m). W zach. grzbiecie wznosi się Cisowa Turnia (1115 m). Droga skręca dalej wraz z osią doliny na pd. i na wysokości 964 m przekracza potok. Na zboczu po prawej ładny las jodłowo-świerkowy. Ciągnie się po tej stronie strefa rudonośnych wapieni bulastych, które w rejonie Wielkich Bań (1265 m) były w XIX w. eksploatowane górniczo (wraz z manganitami i silnie hematytowymi łupkami). 1,8 km Huty Lejowe (980-1030 m) — spora polana na wsch. brzegu potoku. Po zach. stronie równoległa polana Jaworzyna (990-1100 m), jak się zdaje najdawniejsza z kilku polan leżących w Doi. Lejowej. Droga trzyma się nadal koryta potoku i 200 m za Hutami mija niewielką polanę Lejówki (1020-1050 m — górale mówią też „Lechówki”), ponad którą wznosi się wśród jodłowych lasów Świńska Turnia (1333 m). Dalej dolina się zwęża, a następnie zatacza ostry luk wokół wsch. grzędy Diablińca (1241 m), zmieniając kierunek na zach. 3,5 km polana Niżnie Kominy (1100-1180 m). W pobliżu jej pn.-wsch. końca zn. żółte łączą się z d. 29. Od wylotu Doi. Lejowej dotąd 1.10 godz. (55 min.) — z Kir 1.30 godz. (1.15 godz.). Malowniczo położona polana z grupą szop i szałasów jest ośrodkiem hali Kominy Tyłkowe (w r. 1709 G. Tylka z Cichego zapisuje ją W. Tylce). Zabudowa owalnicowa wokół kośnej części łąki. „Jest to hala, na której wypasa się stosunkowo dużo bydła (…)—notuje w r. 1953 S. Berezowski. — U bacy i w szałasach indywidualnych chowane są prosiaki i gęsi, toteż hala ta robi wrażenie jak gdyby małej sezonowej wioski.“

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *