Na Kalatówki

Popularna trasa spacerowa o dużych walorach widokowych i rekreacyjnych. Dojście do d. 24, wariant szlaku na Giewont. Dorożki. Z Kuźnic 1,6 km, 170 m wzniesienia — 45 min. (35 min.). Zn. czarne. Z placu postojowego w Kuźnicach (1010 m — d. 10) wybiega na pd. szeroka brukowana droga. Zatacza ona łuk i przechodzi pod linami kolejki. Dalej wiedzie systemem bocznych moren lodowca Bystrej. W 1 poł. XIX w. była to drożyna, którą zwożono tylko „węgle i siano”. Obecną drogę zbudowali w r. 1938 robotnicy sprowadzeni wraz z zaprzęgami z Polesia. Ładne widoki — w lewo na otoczenie doi. Jaworzynki, ku pd. — na grupę Kasprowego Wierchu i graniczny grzbiet główny. 0,8 km wśród zadrzewianych wyłomisk leśnych klasztor Albertynek. Za parkanem odchodzi w lewo d. 57a. Z Kuźnic 20 min. (-J.15 min.). Klasztor zbudowali w r. 1898 bracia albertyni, którzy niebawem (1902) przenieśli się do nowego klasztoru „Na Górce”, dolny zaś odstąpili siostrom albertynkom. Zwiedzić można kaplicę ze starym krucyfiksem (dar OO. Paulinów ze Skałki) oraz pustelnię założyciela zgromadzenia, brata Alberta (Adama Chmielowskiego, 1846-1916), mistyka, a wcześniej utalentowanego malarza. Drożyna do Idasztoru „Na Górce“ odchodzi w prawo (15 min.). Szeroka droga wiedzie teraz poza walem *moreny bocznej, który 23b zasiania widok. Do niedawna rósł tu wysoki las, powalony przez huragan w maju 1968 r. Morena ta należy do najlepiej zachowanych w całych Tatrach — jej opisem w r. 1856 L. Zejszner zapoczątkował glacjologię tatrzańską. Na skraju polany Kalatówki w prawo odłącza się d. 24. 6 km Kalatówki. Z Kuźnic 45 min. (J 35 min.). Pełna uroku *łąka górska u wylotu Suchego Żlebu, do niedawna ośrodek gospodarczy Hali Kalatowej, w 70% wykupionej przez TT i PTT, a ostatecznie w r. 1964 przez TPN. Dźwiga się ona dwoma piętrami: górnym (1200-1250 m) i dolnym (1160-1200 m), na obydwu znajdowały się osiedla pasterskie. Rozdziela je górny odcinek wzmiankowanego wyżej wału moreny bocznej, na którym stoi na wysokości 1198 m duży hotel górski PTTK. Na parterze mieści się m. in. bufet, na piętrze świetlica i jadalnia (80 miejsc). Pokoje głównie 2- i 3-osobowe, kilka większych, 2 sale noclegowe — razem 107 miejsc. Kat. I, tel. 28 27 i 36 44. Sezonowy punkt GOPR. „Kalatówki” mają opinię najbardziej komfortowego z wszystkich schronisk PTTK, stanowią znany ośrodek wczasów turystycznych i narciarskich, szczególnie dla grup zagranicznych. Polana Kalatówki należała do sołtysów z Szaflar „Szaflarskich alias Kalatów”, którzy przypędzali tu swe stada. Najżyźniejsze partie obu pięter były koszone. Z polaną wiążą się początki polskiego narciarstwa sportowego. Od r. 1907 urządzano tu „skoki” (pierwszą stałą skocznię zbudowała SN AZS w r. 1913), w r, 1910 odbyły się pierwsze zawody. Narciarze kwaterowali najpierw w wynajętym przez ZON szałasie (1910), wl. 1912-13 Tatrzańskie Tow. Narciarzy zbudowało na buli w zach. części polany schronisko, w latach międzywojennych czynne zimą i latem. W r. 1938 w tym samym miejscu wystawiło TTN obecny hotel — według projektu znanego sportowca J. Jaworskiego. W zimie stanowi polana ożywione centrum narciarstwa oraz szkolenia narciarskiego (wyciąg). W Suchym Żlebie odbywały się dawniej zawody slalomowe. Wiosną murawy pokrywają piękne krokusy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *